Cursisten aan het woord: de wijnkelderbezitter

Wat is er nu leuker op een regenachtige dag als deze je wijnkelder te ordenen? Ik duik straks lekker onze wijnkast in, die moet nodig eens doorgenomen en heringedeeld worden. Maar er zijn ook mensen in het gelukkige bezit van échte wijnkelders, en die speciaal voor het beheer van zo’n kelder een vinologenopleiding gaan doen. Zo’n liefhebber is Annelies, medecursist en deelneemster aan de Bordeauxreis, met wie ik een heerlijk rustige en genoeglijke avond in een oesterbar doorbracht. Annelies reist de wereld rond in dienst van onze ‘nationale’ luchtvaartmaatschappij, maar vindt gelukkig ook regelmatig tijd voor haar wijnkelder én natuurlijk een goed glas wijn! Binnenkort vertelt zijn meer over haar wijnkelder in een gerenommeerd wijntijdschrift, vandaag op Wijnkronieken in de serie ‘Cursisten aan het woord’ haar verhaal over de vinologenopleiding.

Annelies
“Mariella vroeg mij, met zoveel anderen, waarom ik vinoloog wil worden. Dat is gemakkelijk te beantwoorden, mijn grootste hobby is wijn kopen, erover lezen, proeven, drinken en koken bij de wijnen. Op de Hotelschool in Maastricht heb ik mijn passie voor wijn gekregen; pas toen mijn dochter geboren werd, in 1993, ben ik huiselijk geworden en wijn gaan verzamelen.

Het begon met twee kistjes Chateau Cantemerle 1988. Prachtig, van die echte bordeauxschatten, die ik nog steeds koester (de kistjes dan, de wijn is zo goed als op). In 1995 kochten wij een huis met een kelder, en toen werd het echt serieus. Kopen en verzamelen, ook uit het geboortejaar van mijn zoon, 1995. Inmiddels groeide mijn voorraad tot meer dan 500 flessen en ik raakte het overzicht kwijt. Twee vinologenvrienden raadden mij aan de vinologenopleiding te gaan doen, omdat het mij op het lijf geschreven zou zijn. Dan zou ik pas mijn verzameling gaan begrijpen en waarderen. Had ik dan al die jaren maar wat aan gerommeld?

Maar wat zij zeiden, klopte. De eerste lesdag werd ingevuld door een wijnbouwer uit Wageningen, een man met passie voor de druiven, de aarde en wijnmaken. Daarna werd het steeds heftiger. Iedere maandag óf naar de academie, óf met de proefgroep met wijn bezig zijn, wat een feest! En dan die geweldige Bordeauxreis! Daar alleen al zou je de opleiding voor doen. En al die proeverijen, waar wij zomaar heen mogen. En al die geweldige andere wijnliefhebbers, met veel kennis en passie, sommigen nog aarzelend en zoekend.

Het is inmiddels alweer voorbij, de opleiding. Nu nog de examens doen. We blijven proeven met de groep, bijna wekelijks. We zetten tien tot twaalf wijnen op tafel, met meerkeuzevragen, net als tijdens de lessen, en komen er steeds beter uit. Ik heb goede hoop voor eind augustus.

En wat ik er mee wil doen? Iedereen enthousiast maken goede wijn te drinken of eens een keer een andere wijn te kiezen, om te gaan ontdekken wat wijn nu echt is. Hoe, dat weet ik nog niet, maar het vuur is aangestoken…”